Voel
Wat er in je leeft.
Voelen is misschien wel het meest natuurlijke dat er is.
En tegelijk iets wat we vaak zijn kwijtgeraakt.
We leren al vroeg om door te gaan.
Om emoties opzij te zetten.
Om sterk te zijn.
Maar alles wat je niet voelt, verdwijnt niet.
Het blijft ergens in je lichaam aanwezig.
Je lichaam spreekt voortdurend.
Via spanning.
Via ontspanning.
Via subtiele signalen.
Voelen begint niet met begrijpen.
Het begint met toelaten.
Wat leeft er in je, op dit moment.
Zonder oordeel. Zonder analyse.
Misschien is het rust.
Misschien is het onrust.
Misschien iets wat je nog geen naam kunt geven.
Alles is welkom.
Wanneer je jezelf toestaat om te voelen, ontstaat er verbinding.
Met jezelf.
Met je lichaam.
Met wat echt is.
Soms is dat zacht.
Soms is dat intens.
Maar in dat voelen ligt ook een vorm van waarheid.
Een richting.
Een innerlijk kompas dat je niet hoeft te bedenken.
Je hoeft alleen maar te luisteren.
